Σοβαρό κείμενο με λανθάνουσα νευτώνεια ειρωνεία

Υπάρχει κάτι το μοιραία τυχαίο στη ζωή, σα τις σταγόνες  ενός ποτιστικού ,που αέναα ελκόμενες από το βαρυτικό  πεδίο της Γης, εκπληρώνουν προγραφές προσεγμένες εκ των απαρχών του σύμπαντος ..Η καμπύλη διαδρομή τους ,μια λάμψη ανάλογη του ρωμαϊκού πολιτισμού ,καθώς η κάθοδός τους σηματοδοτεί τη γονιμοποίηση ενός χαμερπούς ,νέου συστήματος ,για να ανυψωθεί  αργότερα ως πεδίο ατέρμονης θλίψης νοσταλγών γερόντων σε κάποιο επαρχιακό καφέ,όπου περνώντας σε κάποια σφαίρα φύσεως μαθηματικής καταλήγεις να αντιφάσκεις με το νεαρό είναι σου που φώλιαζε –σχεδόν σατανικά- μέσα σε πάθη ,επιθυμίες και έρωτες πολιτικούς .